Wat mij raakt in het werken met de me.scan
Er zijn van die momenten in mijn werk die me echt raken.
Waarin ik voel: dit is waarom ik dit doe.
Het afnemen van deze talentscan is daar één van. Niet omdat het een tool is, maar omdat het een ingang biedt.
Een ingang naar wie iemand werkelijk is.
Ik vind het verrassend krachtig wat er gebeurt zodra iemand zijn profiel onder ogen krijgt.
Die eerste blik.
Die “oja…”
Die stille glimlach van herkenning.
Of juist die frons, dat moment van verwarring: is dit echt van mij?
En dan het gesprek.
Dat is waar het leeft.
Waar iemand zich opent.
Waar we samen puzzelen, reflecteren, lachen, soms ook even stil zijn.
Want het raakt.
Het gaat over wie je bent, wat je van nature meebrengt, en wat je misschien al jaren hebt weggedrukt.
Ik zie mensen delen wat schuurt.
Wat pijn doet.
Wat ze ooit zijn gaan geloven over zichzelf, maar wat eigenlijk niet klopt.
Aangeleerde patronen die niet blijken te passen.
Sterke kanten die jarenlang ondergesneeuwd zijn geraakt.
Wat ik daarin het mooiste vind?
Dat ik oprechte aandacht mag geven en even in dit proces mag meelopen.
Dat ik even naast iemand mag staan, zonder oordeel.
Dat ik ruimte mag bieden om te kijken, te voelen, te kiezen.
Ik zie mensen door fases gaan.
Van “Oh, dus daarom doe ik dat…”
Naar “Wacht eens even, dit is eigenlijk een kracht.”
Tot “En dit is wat ik ermee wil doen.”
Dat moment waarop iemand weer durft te kiezen.
Niet vanuit moeten, maar vanuit weten.
Vanuit verbinding met zichzelf.
Daarom werk ik met deze talentscan.
Daarom geloof ik in het gesprek erna.
Niet als analyse, maar als ontmoeting.
Niet als testje, maar als ingang tot inzichten die écht werkbaar zijn.
Deze methode is geen oordeel, geen hokje, geen vaststaand profiel.
Het is een uitnodiging om te kijken: wat beweegt jou? Wat past bij jou? Wat mag meer ruimte krijgen?
Als startpunt van iets nieuws.
Nieuwsgierig wat het jou kan brengen?
Ik nodig je van harte uit.