Nog heeeeel even volhouden tot de zomervakantie.'' Ja, maar jij en ik weten beide dit: na drie weken begint hetzelfde circus weer.

Nog heeeeel even volhouden tot de zomervakantie.'' Ja, maar jij en ik weten beide dit: na drie weken begint hetzelfde circus weer.
 
En ergens weet je dat dit niet alleen door de drukte komt, maar zeg je al maanden overal 'ja' tegen. Je lost alles zelf op en neemt telkens net iets te veel verantwoordelijkheid, want ja: iemand moet het fixen.
 
Ik weet zeker dat jij dit herkent in de weken voor de zomervakantie. Sommige collega's zijn al op vakantie, agenda's lopen anders en ongemerkt komt er steeds meer op jouw bordje terecht.

Je hoort jezelf continu zeggen: ach, nog even, dan kan ik opladen.
 
En jij en ik weten beide: de vakantie lost dat meestal niet op. Je batterij laadt op, maar de manier waarop je werkt verandert niet. En dus ben je een paar weken later weer terug bij af.
 
Voor veel mensen wordt dat moment pas zichtbaar als de druk even wegvalt.
Wanneer je merkt dat je vooral bezig bent met regelen, oplossen, bijspringen en dat je energie ergens onderweg is verdwenen.
Je voelt het aan kleine dingen:
➡️ je reageert korter dan je wilt
➡️ je hebt minder geduld
➡️ je zegt sociale gezellige dingen af
➡️ je merkt dat iets meer moeite kost dan normaal
Het zijn die kleine signalen die laten zien dat je al langer op reserve draait.
 
En om dan maar gewoon ''beter te gaan plannen'' gaat je vaak niet redden, want je hebt geen idee waar je de mist in gaat. Je moet leren begrijpen waarom je steeds in dezelfde reflex schiet. Want pas als je ziet waarom je dat doet, kun je bewust andere keuzes maken.

Dus ja, ik gun je echt dat de zomervakantie je rust gaat geven. 
Maar pas als je ook iets verandert aan de manier waarop je werkt, blijft die rust ook na september.