Soms spreek ik mensen die het even niet meer voelen.
Die al maanden of soms jaren rondlopen met een vaag knagend gevoel:
Is dit het nou? Moet ik dit echt de rest van mijn (werkende) leven blijven doen?
Ze piekeren, (over)denken, scrollen door vacatures, twijfelen bij elke functie:
Zou dit iets zijn? Is dit misschien meer passend?
En dan ineens hebben ze weer een leuke dag op werk en denken ze:
Zie je wel, misschien moet ik gewoon blijven…
Maar dit is geen keuze, maar uitstellen.
En na dit besef komen ze vaak bij mij voor een individueel traject.
Meestal nog een beetje voorzichtig, soms zelfs met het idee dat ze “zich niet zo moeten aanstellen”.
Soms zelfs met een verontschuldiging: “Ben je 46 jaar en weet je nog niet wat je wil… jij zal ook wel denken”
Maar ik denk helemaal niets.
Behalve: wat moedig dat je dit zegt.
Wat krachtig dat je hier zit.
Wat bijzonder dat je jezelf dit gunt.
En dan is het eerste gesprek, de terugkoppeling van de scan.
Daar zien ze hun natuurlijke talenten, voorkeuren en kwaliteiten.
Ze krijgen woorden voor wat ze al die tijd voelden, maar nooit konden uitleggen.
En dan gebeurt het.
Dat kleine, prachtige moment waarop iemand stilvalt en zegt:
“Wow… dit ben ik.” Of “Wow, klopt gewoon echt. Dit is nieuw, maar toch ook weer niet”.
Je ziet het in hun ogen: herkenning, opluchting, helderheid.
Het mooiste vind ik wat er daarna ontstaat.
Een gevoel van mogelijkheden, kansen en energie, na een lange periode van het echt niet weten. Alsof iemand ineens weer ruimte heeft, kan dromen, mogelijkheden ziet om te kiezen en in beweging te komen. Niet omdat alles meteen duidelijk is, maar omdat ze zichzelf weer zien.
En precies daar begint de stap naar actie.
Niet groot, niet spannend, niet perfect, maar wel echt.
In het traject onderzoeken we wat past, wat energie geeft, wat klopt.
We vertalen inzichten naar keuzes, naar richting, naar concrete stappen die haalbaar voelen.
En elke keer zie ik hetzelfde gebeuren: zodra iemand zichzelf begrijpt, komt de beweging vanzelf.
Dat is wat de scan doet.
Dat is wat iemand zelf doet, en waarbij het traject ondersteunt.
Het brengt mensen terug naar wie ze zijn en van daaruit wordt alles weer mogelijk.