De vakantie komt eraan.
Tot een paar jaar geleden voelde die laatste weken altijd hetzelfde: volle dagen, aftellen, alles nog afmaken. Dat was lange tijd mijn realiteit. Hard werken tot de laatste minuut, dan pas loslaten. Maar ergens onderweg is dat veranderd.
Begrijp me niet verkeerd…ik heb onwijs veel zin in de vakantie. Lekker naar een mooi eiland, extra tijd voor andere dingen en de fijne mensen om mij heen, relaxen, even werk loslaten. Maar voor het eerst heb ik niet dat gevoel van een race tegen de klok. Geen eindsprint. Geen “ik ben er echt aan toe”-gevoel.
Ik zit nog volop in mijn energie. Ik wil bijna zeggen… gek hè?
Maar misschien is het nog wel gekker dat ik dat zélf zo opmerk, haha.
Ik ben bezig met zulke leuke individuele trajecten, opdrachten bij organisaties en mooie ontwikkelingen met VIE advies. En het is zo leuk om te doen, samenwerken met allerlei inspirerende, talentvolle mensen.
Dat geeft mij dus energie, in plaats van dat het me leegtrekt.
En vanmorgen, bij mijn kopje koffie, dacht ik:
Dit is dus wat er gebeurt als je werkt vanuit je natuurlijke talenten. Als je doet wat je écht leuk vindt. Als er ruimte is in je hoofd.
Bijzonder om dat zelf te realiseren.
Want dan kost het dus geen energie. Dan heb je zin in vakantie, maar kijk je ook alweer uit naar wat er daarna komt. Naar de volgende stappen, de volgende ontmoetingen, de volgende ontwikkelingen.